27-04-10

Eigenliefde.

Verblind door de liefde voor mezelf,

Zie ik de liefde niet die anderen me geven.

En al de liefde die ik anderen geef,

Is eigenlijk bedoeld voor mezelf.

 

Ook al hou ik van andere mensen,

Dat ze me graag zien is al wat ik kan wensen.

Iemand anders vasthouden is enkel goed doel,

Als het geeft aan mezelf: een goed gevoel.

 

Ik hou mijn armen om me heen,

Om mezelf niet te verliezen,

Om mezelf te knuffelen.

....das al waar ik van hou.

 

Nee, ik wil geen lief,

Ik noem het eerder een dief.

Van al die mooie liefde..alleen voor mij.

 

Soms heb ik die nachtmerrie:

Dat je me wakker maakt en je opent mijn ogen.

Dan lijkt heel mijn leven gelogen.

Want dan kom ik tot besef: dat ik ook hou van jou.

 

Waarom immers alleen houden van jezelf,

Als je ook van anderen kan houden?

En vooral:

Waarom alleen houden van anderen,

Als je ook van jezelf kan houden?

 

Written and performed by myself Schamen.

 

26-04-10

Het vlees is zwak.

“Het vlees is zwak!” ,zegt men wel eens om duidelijk te maken dat het niet zo éénvoudig is om te weerstaan aan (lichamelijke) verleidingen. Nochtans ben ik daar niet echt mee akkoord. Ik zou eerder zeggen “De geest is zwak!”. Ok, als je lichaam iets waarneemt dat het graag heeft zal het hoe dan ook reageren, dat klopt. Of dit nu gaat om een mooie mannenkont, twee mooie borsten, of een stuk chocolade. Maar uiteindelijk is het de geest die beslist of je wilt toegeven aan die lichamelijke reacties.

 

Zeg nu zelf, als je wilt dat je arm beweegt, dan beslis jij in welke richting die zal bewegen en en ook of die al dan niet zal bewegen. Uitzonderlijk zal die arm uit zichzelf bewegen in een reflexbeweging, maar al snel heb je die weer onder controle. Hetzelfde geldt dus ook voor al die andere (heup)bewegingen, die bovendien minder gevoelig zijn aan reflexen. Sexueel kan er natuurlijk wel ‘iets’ opgewekt worden indien men een mooie vrouwenkont ziet, zoals in de vorm van een (spontane) erectie bijvoorbeeld. Maar je beslist toch nog altijd zelf of je die, al dan niet rechtopstaande lul, beschouwt als een zwak stuk vlees en daarmee op expeditie wilt gaan in erogene zones. Op zich is er daar natuurlijk niets verkeerd aan, tenzij je natuurlijk bent bij iemand die van jou houdt. Is de uitvlucht van het zwakke vlees immers een afdoende reden om iemand mogelijks emotioneel te kwetsen? Tuurlijk niet! We kunnen maar leven in en spreken van een beschaving indien men respect heeft voor elkaars emoties en ‘zijn’ en ook voor elkaars lichaam.  Dit wil natuurlijk niet zeggen dat je je gewillig moet neerleggen bij de wensen van de ander (de partner), maar aan de andere kant: indien je het niet kunt waarmaken maak je misschien best een keuze omtrent wat je zelf wilt. Doen de meeste mensen in relatie dit? Tuurlijk niet, om de éénvoudige reden dat de geest(kracht) van de mens in het algemeen nog veel te zwak is tov het lichamelijke, of moet ik zeggen het dierlijke?!

23-04-10

Gevoelens.

“Ik mis je wel zo een beetje”, zeg ik tegen haar aan de telefoon.

“Ach ja? en wat voel je dan?”, vraagt ze me.

“Het kriebelt”, antwoord ik, “hierzo !”.

“Waar is dat dan?”

“Hier bij mijn hart!” . “Je dacht dat ik ging zeggen dat het kriebelt op een andere plaats hé?”.

Ze lacht: “Inderdaad!” bevestigt ze.

“Nee, het kriebelt bij mijn hart, maar als ik bij jou ben, daalt het af naar die andere plaats. Dan ben ik als een hondje die kwispelt met zijn staart omdat hij zo blij is van jou te zien.”

Ze krijgt tranen in haar ogen vertelt ze me, en het komt niet van haar allergie voor de lentebloesems.

 

 

Mijn vriendin, mijn ‘meisje’: ik zie ze wel graag, maar ik krijg het nooit over mijn lippen om dat letterlijk tegen haar zo te zeggen. Als je ooit eens belazerd geweest bent door iemand (een vorige vriendin) die je zelf graag zag en dat aan haar ook overtuigend zei en toonde, dan is het moeilijk om niet te zeggen onmogelijk om dit in de toekomst te hernemen. Vooral dan als die vriendin dit ook beweerde naar mij toe. Je bent nà dat leed dan altijd wel ergens op je hoede voor je eigen gevoelens en wat een ander ermee kan doen. Uiteraard, de ene mens is de andere niet, en men kan niet iedereen over dezelfde kam scheren. Maar een beetje zelfprotectie kan zeker geen kwaad, vooral als je zelf al gevoelig en dus emotioneel kwetsbaarder bent.

22-04-10

Jaloezie binnen een relatie.

3714661_articleimagewide-round

 

Men zegt wel eens dat jaloezie binnen een relatie nodig is om te weten of men iemand graag ziet.

 

Indien men echter het woordenboek napluist vindt men het volgende:

 

Een synoniem voor jaloezie is afgunst: het afkeuren van een gunst maw iemand anders een gunst niet gunnen. Het is een gevoel dat een ander het beter heeft, het leuk heeft of iets moois heeft. Een gevoel van leed en spijt over het goede dat een ander overkomt en dat men hem/haar niet gunt.

 

Eerlijk gezegd: dit lijkt me heel wat anders dan iemand graag zien! Eerder het tegendeel zou ik zo zeggen. Jawel, de jaloezie wijst inderdaad wel op liefde, maar dan op eigenliefde. Men ziet zichzelf zo graag dat men het plezier aan een ander (de partner) niet gunt omdat dit anders een gevoel van minderwaarde geeft. Aangezien vrouwen gevoeliger zijn aan zich minderwaardig voelen is het misschien ook niet onlogisch dat vrouwen in het algemeen daardoor jaloerser zijn dan mannen. Daarnaast is jaloezie eigenlijk ook een vorm van lijden, en aangezien vrouwen blijken te houden van drama willen ze misschien ook daarom sneller jaloers zijn, worden of blijven.

 

Jaloezie is ook het groen monstertje dat de wacht houdt en instinctief zorgt voor zelfbehoud. Iemand die snel jaloers is, is dus eigenlijk ook veel met zichzelf bezig, wat me eerder lijkt op egoïsme/narcisme dan op liefde voor de ander (de partner). Ook al was men voorheen misschien niet of nooit jaloers, wil dit niet zeggen dat jaloezie niet kan ontstaan of groeien met de jaren. Zeker indien men een aantal negatieve ervaringen en verliezen opgedaan heeft met mensen die men graag zag. Die ‘verloren’ mensen hoeven niet noodzakelijk partners geweest zijn, dit kan ook gaan om een vader of moeder die men graag zag maar waarvan de vader/moederliefde onbeantwoord bleef naar het kind toe. Instinctief geeft men dan het groene monstertje te eten met ‘wantrouwige’ gevoelens waardoor dat beestje groeit en meer en meer waakzaam wordt voor mogelijke gevaren die je je geluk kunnen ontnemen. Als de jaloezie naar boven komt, wil dit eigenlijk zeggen dat men bang is om niet graag meer gezien te zijn/worden. Dat men (opnieuw) de liefde waar men naar verlangt zal moeten afstaan. Het duidt echter opnieuw erop dat dit enkel gaat om de eigen gevoelens en de eigen liefde en zeker niet om de liefde tov de partner.

 

Als je je partner echt graag ziet, dan wil je dat die partner gelukkig is. Heel extreem bekeken: jawel, dan wil je dat die gelukkig is, ook al is het met iemand anders… .

21-04-10

Een onstabiele periode.

Gisteren ben ik met mijn broer nog eens naar de sauna geweest. Ik hou er wel van, van de warmte van de sauna, en ook van dat naakt gedoe. Het geeft een gevoel van vrijheid en ongeremdheid, temeer dat iedereen zich ‘zonder’ schaamte kan en/of mag blootgeven zonder daarbij vreemd bekeken te worden.

 

Het doet mij denken aan een bezoekje dat ik eens bracht aan diezelfde sauna, zo een zeven jaar terug. Ik had samen met enkele vrienden een saunatrip gepland. Ik was echter het eerste ontkleed, en nà eerst een douche genomen te hebben (één van de saunaregels betreffende hygiëne) stap ik in het verwarmd zwembad. Er waren ook nog twee dames aan het keuvelen in datzelfde zwembad. Nà enkele maal heen en weer gezwommen te hebben, begin ik langs de zijkant van het zwembad te stretchen. Zonder dat ik het opgemerkt had, hadden beide vrouwen zich verplaatst tot een meter van mij. “Kijk eens aan sè”, zegt er één van de twee dames eerder luidruchtig naar mij toe. Een mooie kans bood zich blijkbaar aan, maar ik heb er niet op gereageerd… .

 

Mijn toenmalige vriendin en ik stonden toen op het punt om onze relatie te beëindigen en ik was niet echt in de stemming om te ‘spelen’. Achteraf bekeken, toen onze relatie echt ten einde was vond ik het uiteraard spijtig. Want er zat meer in: de dames bleken duidelijk op zoek naar (sexueel) vertier. Temeer dat ik hen achteraf over mij de opmerking hoorde maken dat ik waarschijnlijk homo was (wat ik duidelijk niet ben) omdat ik niet inging op hun toenadering.

 

Ik ben van het principe dat men niet in het wilde weg iets moet beginnen als andere zaken nog niet emotioneel opgelost zijn. Want had ik toch meegegaan in die vrouwen hun spel, en was het toch weer goed gekomen tussen mij en mijn ex-vriendin, dan zou ik er eerder een schuldgevoel over gehad hebben. Het gevoel dat ik dan de minder stabiele situatie in onze relatie zou misbruikt hebben om vreemd te gaan. Toch stel ik me de vraag of ik er beter toch niet had op ingegaan, want uiteindelijk zijn mijn ex-vriendin en ik toch niet meer samen.

 

Ik vermoed dat er wel meer binnen relaties vreemd gegaan wordt omdat men zich op een bepaald moment niet meer gewaardeerd voelt in de relatie die men dan heeft. Natuurlijk is de onstabiliteit van de relatie ook een ideaal excuus voor sommigen (om niet te zeggen velen) om eindelijk eens vreemd te kunnen gaan. Als de relatie dan toch weer goed komt heeft men immers een geldige reden die door de tegenpartij veelal aanvaard zal worden.