26-04-10

Het vlees is zwak.

“Het vlees is zwak!” ,zegt men wel eens om duidelijk te maken dat het niet zo éénvoudig is om te weerstaan aan (lichamelijke) verleidingen. Nochtans ben ik daar niet echt mee akkoord. Ik zou eerder zeggen “De geest is zwak!”. Ok, als je lichaam iets waarneemt dat het graag heeft zal het hoe dan ook reageren, dat klopt. Of dit nu gaat om een mooie mannenkont, twee mooie borsten, of een stuk chocolade. Maar uiteindelijk is het de geest die beslist of je wilt toegeven aan die lichamelijke reacties.

 

Zeg nu zelf, als je wilt dat je arm beweegt, dan beslis jij in welke richting die zal bewegen en en ook of die al dan niet zal bewegen. Uitzonderlijk zal die arm uit zichzelf bewegen in een reflexbeweging, maar al snel heb je die weer onder controle. Hetzelfde geldt dus ook voor al die andere (heup)bewegingen, die bovendien minder gevoelig zijn aan reflexen. Sexueel kan er natuurlijk wel ‘iets’ opgewekt worden indien men een mooie vrouwenkont ziet, zoals in de vorm van een (spontane) erectie bijvoorbeeld. Maar je beslist toch nog altijd zelf of je die, al dan niet rechtopstaande lul, beschouwt als een zwak stuk vlees en daarmee op expeditie wilt gaan in erogene zones. Op zich is er daar natuurlijk niets verkeerd aan, tenzij je natuurlijk bent bij iemand die van jou houdt. Is de uitvlucht van het zwakke vlees immers een afdoende reden om iemand mogelijks emotioneel te kwetsen? Tuurlijk niet! We kunnen maar leven in en spreken van een beschaving indien men respect heeft voor elkaars emoties en ‘zijn’ en ook voor elkaars lichaam.  Dit wil natuurlijk niet zeggen dat je je gewillig moet neerleggen bij de wensen van de ander (de partner), maar aan de andere kant: indien je het niet kunt waarmaken maak je misschien best een keuze omtrent wat je zelf wilt. Doen de meeste mensen in relatie dit? Tuurlijk niet, om de éénvoudige reden dat de geest(kracht) van de mens in het algemeen nog veel te zwak is tov het lichamelijke, of moet ik zeggen het dierlijke?!

Commentaren

So true! Ben het daar absoluut mee eens. Liefde blijft altijd bij en kan mensen een leven lang kracht geven, maar wat wordt dat vaak aan de kant geschoven voor...voor wat precies?...voor lichamelijke prikkels? Een vlucht uit iets dat te verstikkend of te vast voelt? Een droom over iets nieuws of spannends? Ik denk niet dat het (slechts) lichamelijk verlangen is, maar altijd een dieper verlangen naar iets meer of anders. Ik denk dat het hele wezen kiest en niet dat 'het vlees zwak is'.

Gepost door: Rianne | 04-05-13

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.