10-04-10

Verliefdheid en plezier.

Mijn vriendin vertelde me eens dat ze, voordat ze mij leerde kennen, een date had gehad met iemand anders. Na enkele ontmoetingen en veel ge-chitchat bleek alles goed te verlopen zodat mijn vriendin er uiteindelijk verliefd op werd.

Enfin, dat dacht ze volgens mij tenminste, want als het leuk is met een man denken vrouwen wel eens verkeerdelijk dat ze er daarom verliefd op zijn. Niet zelden verwarren ze de vlinders van plezier hebben met de vlinders die vol van verliefdheid opdwarrelen in de buik. Kan ik enerzijds best begrijpen omdat die emoties eigenlijk dicht bij elkaar staan. Beiden doen u immers een goed gevoel geven en brengen je naar hogere sferen. Langs de andere kant is zelfkennis het begin van relationele wijsheid en zouden volwassen mensen beter moeten weten. Probleem is natuurlijk dat veel volwassenen eigenlijk verborgen kinderen zijn.

 

Ook mannen laten zich veelal vangen op dezelfde manier. Ze ontmoeten een vrouw en als ze er veel plezier mee hebben denken ze van verliefd te zijn. Voornamelijk dan als die vrouw er nog een schepje bovenop doet en veel handtastelijk is, want dan daalt het denken van de meeste mannen af tot in zijn schaamstreek, waardoor hij veelal niet meer nuchter denkt maar eerder lullig denkt. Als een hondje laat hij zich dan helemaal mee(ver)leiden en voordat hij het weet heeft hij het gedaan op zijn hondjes. Wat de emotionele gevolgen zijn voor de partner wordt zelden beseft, tenzij nadat al het plezier er vanaf is natuurlijk. Al dan niet overladen met schuldgevoelens proberen ze zich en hun partner dan zelf wijs te maken dat het verliefdheid was terwijl die vrouw enkel (nog meer) begeerd wou worden en die man enkel zijn mannetjes-zijn wou bewijzen.

 

Deze vorm van ‘plezierverliefdheid’ is natuurlijk niet te verwarren met echte verliefdheid, maar dat is dan weer een heel ander paar mouwen waarin men dan veelal kiest voor de nieuwste aanwinst om een relatie verder mee op te bouwen, namelijk degene waar men echt verliefd op is.

Commentaren

net omgekeerd Net weinig mensen kiezen voor de 'ander', en moffelen het nadien weg als een plezierverliefdheid.

Het blijkt nog maar eens uit jouw stukje hoef het maatschappelijk beter aanvaard is dat je 'blijft' bij je partner, terwijl je hart iets anders zegt. Wellicht heb je het nooit zelf meegemaakt, maar de 'sprong' wagen is geen evidentie. Blijven in een relatie de zekerheid biedt, juist wel.

Gepost door: Wolfje | 19-04-10

Reageren op dit commentaar

aan wolfje Als het echte liefde is kiest men voor de ander, als het eerder voor het plezier is keert men terug naar de partner. Bovendien, indien men terugkeert doet men dit veelal niet voor de partner zelf, maar om de dingen die errond zijn zoals kinderen, geld, zekerheid, mijden van ruzie en problemen, ... . Als je bij je partner moet blijven omdat dat beter maatschappelijk aanvaard is, dan ben je een schaapje die meeloopt in de kudde en eerder loopt te mekkeren omdat je je hart niet durft te volgen.

Gepost door: een man | 20-04-10

Reageren op dit commentaar

en nu zijn we het dus roerend eens toch wat je reactie betreft vanaf het woordje 'bovendien'

Gepost door: Wolfje | 20-04-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.