27-03-10

'Brandende' liefde.

Blikken kruisen onverwacht,

Onmiddellijk:.......de vrouw wordt nat.

Innerlijke warmte ontstaat:

Ze geilt hem op,

Maakt hem heet.

 

Haar vingers in zijn mond,

Zijn duim in haar kont.

 

Nijpend in haar billen,

Doet het haar gillen,

Schreeuwend als de meeuwen,

Als hij haar opwindt,

Tot ze 'afloopt'.

 

En opnieuw,

Ze doen het weer,

Zich laten gaan,

Zonder innerlijk verweer.

 

Vrouw en kinderen thuis,

Net alsof hij het niet weet.

Man en kinderen thuis,

Een hartstochtelijke zoen....en ze 'vergeet'.

 

Het brandend verlangen,

Naar elkaar,

Voor hen betekent het méér.

 

De kinderen hinderen,

En twee partners is één teveel.

 

Zoekend naar een oplossing,

Opdat hun lust nooit wordt geblust.

Branden ze zich een gat naar de hel.

 

Anderen pijn doen,

mag in deze situatie wel.

Hun hartstocht is al wat telt.

 

En ze doden hun geliefden.....uit liefde,

Liefde voor hem en haar.

En voor hen, al wat telt,

Is het brandend gevoel voor elkaar.

 

Tot ze doodgaan,

Om dan vurig verder te branden,

In de hel.

 

Written and performed by myself :-).

 

26-03-10

Oerkrachten.

Gisteren (25/03/2010) heb ik in het nieuws gehoord dat een jongeman van 21 jaar te maastricht opgepakt werd omwille van serieverkrachting. Het bleek dat hij brutaler en brutaler te werk ging. Als er twee oerkrachten in ons zitten die onze geest kunnen overheersen dan zijn het wel sex en macht. De vraag is natuurlijk of die krachten de geest overheersen, of dat men de geest laat overheersen door die krachten. In het ene geval kan men spreken van oncontroleerbare drang, in de andere van een eerder bewuste drang.

 

En welke kracht komt het eerst naar boven? De drang naar sex, of de drang naar macht, naar het overheersen van de ander en dat men ermee kan doen wat men wil ook al sputtert die persoon tegen? Als je er dieper op ingaat zou je beginnen denken dat sex en macht als broer en zus zijn. Hoe vaak gebeurt het immers niet dat sex misbruikt wordt om iemand te beïnvloeden? Een taktiek dat vrouwen wel eerder op man/partner zullen toepassen dan mannen, want mannen zijn toegeeflijker aan hun sexuele oerinstincten dan vrouwen en die weten dit maar al te goed. Maar op die manier probeert de vrouw dan wel eigenlijk een vorm van macht/controle te krijgen over de man. Het gaat de vrouw dus in dit geval niet om de sex, maar om de macht. Bij de (primitieve) man is het eerder omgekeerd. Die zal juist zijn macht (dit hoeft niet fysiek te zijn, dit kan ook financieel of moreel zijn) proberen te gebruiken om dan uiteindelijk sex te kunnen bekomen. Alhoewel de man dus macht nastreeft, blijkt zijn oerwens uiteindelijk wel sex te zijn. Als je het zo bekijkt, kunnen we er zelfs nog dieper op ingaan, en beweren dat sex en macht niet als broer en zus zijn, maar als man en vrouw. Of nog beter gezegd: het mannelijke en het vrouwelijke, want sommige vrouwen hebben eerden een mannelijk innerlijk en sommige mannen een overwegend vrouwelijk innerlijk. Men kan dus niet meer concreet stellen dat alle mannen of vrouwen op dezelfde manier te werk gaan, maar wel dat een persoon (man of vrouw) reageert en beïnvloedbaar is, afhankelijk van de aanwezige mannelijkheid of vrouwelijkheid qua innerlijk in zijn/haar lichaam.

 

Wat ook nog opvallend is in dergelijke analyse, is dat man en vrouw meer naar boven komen als een spiegelbeeld van elkaar: de vrouw gebruikt wat de man wil (sex), en de man wat de vrouw wil (macht) om uiteindelijk die andere oerkracht te bekomen. Wil dit dan zeggen dat mensen die zo handelen, dus misbruik maken via sex of macht om hun wensen gedaan te krijgen, eigenlijk niet tevreden zijn met wie ze zijn? Dat een vrouw onbewust dus liever een man zou zijn, en een man een vrouw? Of wil men enkel nog dat wat men niet heeft, en draait het dus uiteindelijk enkel om macht en het overheersen van de ander?

 

Dit zou inhouden dat het leven dus, volgens bovenstaande denkwijze, voornamelijk een vrouwelijk iets is. Misschien moeten we dan ook niet meer spreken van een God, maar van een Godin. Misschien zelfs, is dit handelen van de man en vrouw zoals we het hedendaags doen, een gemis van vroeger, diezelfde oerkrachten die ons willen terugbrengen naar een ‘bron’, de oerbron, waar de vrouwen de baas waren op de wereld en de mannen in dienst stonden van de vrouw en als voornaamste compensatie sex kregen of waarin de mannen zich moesten bewijzen als beste mannetje om sex te mogen geven. Kan misschien een belachelijke denkwijze lijken, nochtans bestaan er volgens bepaalde boeken reeds bewijzen dat er vroeger veel matriarchale samenlevingen waren (waarin de vrouw dus de baas was). Die van de amazones zal wel de bekendste zijn.

 

Of ik vind dat we zouden moeten terugkeren naar die oerbron? Nee, tuurlijk niet! Een samenleving die gebaseerd is op overheersing en dominantie lijkt me geen eerlijke wereld. Misschien wel voor degene die macht heeft, maar niet voor degene die het moet ondergaan. Eénieder die al eens machteloos geweest is, weet dat ook. Evenmin is de wereld zoals we er nu in leven ideaal. Die is nog steeds te mannelijk bazig volgens mij. We zouden meer moeten streven naar een wereld in evenwicht: waar de mannen hun zin krijgen en de vrouwen hun zin maw dat de vrouwen aan de mannen kunnen vragen wat ze willen en dat de man dit met plezier doet, en als een man met een vrouw sex wil dat ze daar geen problemen rond maakt en niet eerst de man helemaal genetisch screent.

Als ik dit toepas bij mijn vriendin lijkt dit wel te werken: quasi al wat ze vraagt doe ik voor haar, ik probeer haar het leven zo aangenaam mogelijk te maken. Uiteraard zonder mezelf te ‘verlagen’ tot een gebruiksding maw af en toe zeg ik wel eens “nee” of “later”, en als leuke respons krijg ik sex van haar, veel sex eigenlijk. Klagen of weigeren doet ze nooit of zelden.

 

Dit is natuurlijk wel een evenwicht op basis van die oerinstincten, dus het zou vandaag de dag in de huidige wereld niet voor alle koppels werken. Want met de tienduizenden jaren hebben zich immers twee dingen verder ontwikkeld die niet zo primitief meer zijn: het denken en de emoties/gevoelens. En als het daar ook al niet meer goed zit, eventueel tgv negatieve ervaringen in het verleden, dan wordt het wel heel wat moeilijker.

25-03-10

Dating(sites).

Datingsites, ze klinken veelal negatief voor wie ze niet kent of er geen ervaring mee heeft. Ook ik heb mij vroeger op een dergelijke site ingeschreven. En eerlijk gezegd, voor iemand als ik was het een wereld die openging. Door mijn eerder verdrietige jeugd gecombineerd met mijn gevoeligheid was ik eerder een gesloten type. Je weet wel, zo iemand die weinig zegt en niet snel iemand in zijn vertrouwenskring opneemt. Tenzij via het onbekende, vanop afstand. Jawel, via dergelijk schrijven en chatten was ik totaal anders, meer mezelf zeg maar. Zo kon ik mezelf ook meer tonen zoals ik was naar een onbekende toe, en bovendien was er van beide zijden geen verplichting om verder contact te houden of verder te gaan relationeel of sexueel. Je voelt immers via het chatten snel wel aan of er een klik is. Ook voor mensen die zich veel alleen voelen is het een goed alternatief, ook al is het maar enkel om te chatten.

 

Natuurlijk moet men wel rekening houden met eventuele gevaren die dergelijke sites met zich meebrengen:

 

-         Als je een persoonlijke band begint te voelen doe je er toch best aan van niet teveel persoonlijks te vertellen aan mensen die je eigenlijk niet echt kent. Zeker als vrouw, want de meeste mannen op dergelijke sites zijn enkel uit op sex, en in negatieve gevallen zelfs op geld.

-         Als je via webcam chat doe je er best aan van je niet teveel bloot te geven; letterlijk dan, want er zijn programmaatjes die dat kunnen opnemen met eventueel misbruik als gevolg.

-         Ook al lijkt het goed te klikken, geef geen geld aan iemand die je “pas” hebt leren kennen via die site. Het klinkt misschien naïef, maar er zijn mensen die zo in de val gelopen zijn denkende dat ze de ware tegengekomen waren. De oplichters beweren dan dat ze het financieel moeilijk hebben en vragen of je niet wat geld kan lenen en dat ze het later zullen terugbetalen. Geld en gevoelens hebben immers niets met elkaar te maken, dus laat je niet vangen.

-         Hou er rekening mee dat de chatpartner aan de andere kant kan zeggen wat hij/zij wil. Je kan onmogelijk weten of die persoon liegt of de waarheid zegt. Laat je dus niet teveel meeslepen door emotionele verhalen die medelijden opwekken zoals een gescheiden man of vrouw die het zò moeilijk heeft.

-         80% of meer van de mannen willen enkel sex en een deel van die mannen zijn hoogstwaarschijnlijk getrouwd of hebben een zwangere vrouw thuis. Een percentage van de getrouwde vrouwen durf ik er niet op kleven, maar er zijn er duidelijk ook aanwezig en die komen er blijkbaar meer voor uit dan de mannen. Vermoedelijk ook omdat de mannen daar minder problemen mee hebben. De getrouwde mannen proberen dit meestal eerder verborgen te houden, terwijl de vrouwen lijken te genieten van het feit dat ze hun partner bedriegen terwijl degene die hen sexueel bevredigd dit weet. Blijkbaar moet dit voor hen beiden een vorm van kick geven. Voor dergelijke dating-man die uit is op sex lijkt een getrouwde vrouw ook aantrekkelijker omdat hijzelf juist geen relatie wil en dan verder kan gaan naar de volgende verovering. Of je die stap zet om met een getrouwd iemand om te gaan is natuurlijk je persoonlijke keuze.

-         Het gebeurt af en toe dat de foto’s niet up to date zijn, zowel van de mannen als de vrouwen. Bij de ontmoeting kan dit best een teleurstelling geven. Het komt zelfs voor dat men een foto neemt van iemand anders die men ergens op het internet gevonden heeft. Best dus nog eens andere fotootjes vragen.

-         Als je een e-mail adres doorgeeft, maak dan een anoniem adres aan via hotmail of yahoo, zodat je dit eventueel kunt verwijderen als iemand je ‘stalkt’. Dus geen persoonlijk adres gebruiken.

-         En ‘last but not least’: als je effectief op (blind) date gaat, zorg dat iemand weet dat je dat doet met zoveel mogelijk aan gegevens over die (blind) date zoals referentienummer en/of datingsite, gsm-nummer e.d. . Heb je niet onmiddellijk iemand, leg dan een briefje op een vindbare plaats bij je thuis voor het geval je iets mocht overkomen tgv die blind date. Misschien zeg je dit ook het beste tegen je blind date dat je dit zal doen, dit kan de kans op een negatief vergrijp verkleinen.

24-03-10

De ideale relatie.

Of dat dé ideale relatie bestaat weet ik niet. Ik denk het wel, alhoewel dit voor iedereen een persoonlijk gegeven is uiteraard. Probleem is natuurlijk dat een relatie door minstens twee personen gevormd wordt en men dus ook afhankelijk is van die andere personen: van hùn wensen en of zij zich wel willen schikken naar joùw wensen. Ikzelf heb een LAT-relatie met mijn vriendin. Globaal komt het erop neer dat we elkaar eigenlijk om de week zien. Grootste voordeel is dat je dan nog tijd hebt voor jezelf, dat je echt dingen kan doen zoals je ze zelf wilt doen en ook wanneer je ze wilt doen.

Veel mensen vergeten immers dat ze eigenlijk gans hun leven een relatie hebben met zichzelf, en ook met jezelf moet rekening gehouden worden, met de dingen die je zelf graag hebt.  Als je die persoon vergeet, je eigen zelf, dan ben je er (psychologisch gezien) eigenlijk niet meer en dat zal je voelen ook. Als je verdrietig of depressief bent binnen je relatie (of in het leven) en je weet niet waarom, zal het veelal zijn omdat je niet genoeg aan jezelf denkt (of gedacht hebt in het verleden), of omdat je te weinig terugkrijgt van je partner om die tekorten in te vullen. Het is dus zeker niet onbelangrijk om met jezelf rekening te houden!

Anderen houden dan weer teveel rekening met zichzelf en proberen op één of andere manier de relatie psychologisch of fysiek te domineren. Of het zelfs voor die overheersende mensen een gelukkige relatie is betwijfel ik ten zeerste. Veelal zijn het gevangen van zichzelf die een ander ook proberen gevangen te houden om zich niet alleen te voelen in hun bekrompen gevoelswereldje.

Wat mijn ideale relatie zou zijn? Als ik eerlijk ben met mezelf? Dan kan ik me wel vinden in de relatie zoals die nu is: je partner om de week zien, en dan een week voor jezelf alleen. Alleen had ik graag die week ‘alleen-zijn’ dan gehad als zou ik een volledige vrijgezel zijn. Indien ik een andere vrouw ontmoet die mij aantrekt, en er zijn mogelijkheden tot plezier maken en vrijen, dat ik daar dan tenvolle kan in meegaan. Dit zonder dat ik schuldgevoelens zou moeten hebben t.o.v mijn partner. Op die manier zou ik de affectie en liefde hebben van mijn partner en kan ik toch eens mijn ‘andere’ sexuele ik zijn. Uiteraard moeten de dingen van twee zijden komen en zou mijn partner dat dan ook mogen doen. Wat er in haar vrije week dan gebeurt met andere mannen zou ik wel niet willen weten, net zoals ik niet zou willen vertellen over andere vrouwen. Gewoon omdat het juist een persoonlijk iets is, iets van jou alleen. Bovendien moet je ook geen jaloezie opwekken of mag het geen competitie worden. Het mag niet gaan om het sexuele alleen, maar echt om jezelf, je goed voelen en jezelf kunnen uiten op elk ogenblik. Het ervaren van andere vriendschappen en zo ontdekken wie je zelf bent en wat je zelf wilt. Natuurlijk moet je partner wel altijd voorrang krijgen. Ook al zit je midden in een wip, als je vrouw/man je (emotioneel) nodig heeft moet je er staan voor hem/haar.

Afgezien van kinderen, financiële of morele beperkingen denk ik dat de meeste mensen ook een dergelijke relatie willen (al zullen slechts weinigen dit toegeven). Anders zou er zoveel relationeel bedrog niet gebeuren onder de mensen.

23-03-10

Irritaties.

Ik ben nu reeds anderhalf jaar samen met mijn vriendin. En alhoewel alles goed aanvoelt komen bij mij toch de eerste irritaties naar boven. Niet dat het zo een drama is, maar als een relatie uiteindelijk slecht gaat komt dit niet zelden door een opeenstapeling van kleine hinderlijke dingen/opmerkingen. Niemand heeft immers graag dat een ander zegt wat men moet doen, en binnen een relatie gebeurt dit maar al teveel. Indien men apart woont en geen relatie heeft, dan merkt men niets op en is alles ok van de ander, ook al ben je niet akkoord met sommige trekjes die je niet aanstaan. Hoe inniger de relatie echter wordt, hoe meer men denkt met de ander te mogen doen en zeggen wat men wil.

 

Het is natuurlijk wel zo dat, indien men samenwoont, men bepaalde afspraken moet hebben om het voor beiden leefbaar te maken. Dit wordt echter zelden gedaan vóórdat men gaat samenwonen waarna de vreugde van het samenwonen of trouwen al snel veranderd in spijt van het samenwonen. Men probeert dan te doen alsof men het niet ziet, probeert het te aanvaarden terwijl de frustratie met de jaren blijft groeien, met een uiteindelijke logische relatiebreuk als gevolg Door mannen worden niet zelden slaande argumenten gebruikt om hun wil op te dringen, terwijl vrouwen eerder het manipulatiesysteem toepassen.

 

Mijn vriendin en ik leven (nog) niet samen, en toch, enkele opmerkingen van haar kant wekken toch al ergens irritatie op bij mij. Eén daarvan is het feit dat ik liever sms dan telefoneer met mijn gsm. Het is goedkoper en dan hang ik ook geen ‘uren’ aan de telefoon. Een vrouw doet dat misschien liever, maar mijn mannelijke ‘ik’ in ieder geval niet. Als ik dan een sms verzend, vraagt ze me dan waarom ik niet bel. Of ze nu gelijk heeft of niet doet er niet echt toe, als ik nu liever sms dan sms ik toch? Waarom die commentaar erop, net alsof het haar pijn doet? Het zijn niet haar opmerkingen over hoe-ik-de-dingen-moet-doen op zich die mij hinderen, wel eerder het gevoel dat ik daardoor heb dat ze me wil ‘sturen’ of beheersen. En ook al zeg ik haar dat het me stoort, toch doet ze het opnieuw. Is dit dan wat vrouwen bedoelen met mannen die niet luisteren? Als je binnen een relatie al geen persoonlijke vrijheid meer mag hebben over bepaalde handelingen, wat is dan de zin van je persoonlijk bestaan? Het kan toch niet dat je je eigen persoonlijkheid volledig moet opofferen voor de relatie… .

 

Hoedanook, in dit geval zal ze moeten bijsturen, ook al maakt haar handelen deel uit van hààr persoonlijkheid. Want alhoewel ik vind dat je elkaars persoonlijkheid moet respecteren, is de grens toch dat je de persoonlijkheid van de ander niet gedwongen mag veranderen.