24-03-10

De ideale relatie.

Of dat dé ideale relatie bestaat weet ik niet. Ik denk het wel, alhoewel dit voor iedereen een persoonlijk gegeven is uiteraard. Probleem is natuurlijk dat een relatie door minstens twee personen gevormd wordt en men dus ook afhankelijk is van die andere personen: van hùn wensen en of zij zich wel willen schikken naar joùw wensen. Ikzelf heb een LAT-relatie met mijn vriendin. Globaal komt het erop neer dat we elkaar eigenlijk om de week zien. Grootste voordeel is dat je dan nog tijd hebt voor jezelf, dat je echt dingen kan doen zoals je ze zelf wilt doen en ook wanneer je ze wilt doen.

Veel mensen vergeten immers dat ze eigenlijk gans hun leven een relatie hebben met zichzelf, en ook met jezelf moet rekening gehouden worden, met de dingen die je zelf graag hebt.  Als je die persoon vergeet, je eigen zelf, dan ben je er (psychologisch gezien) eigenlijk niet meer en dat zal je voelen ook. Als je verdrietig of depressief bent binnen je relatie (of in het leven) en je weet niet waarom, zal het veelal zijn omdat je niet genoeg aan jezelf denkt (of gedacht hebt in het verleden), of omdat je te weinig terugkrijgt van je partner om die tekorten in te vullen. Het is dus zeker niet onbelangrijk om met jezelf rekening te houden!

Anderen houden dan weer teveel rekening met zichzelf en proberen op één of andere manier de relatie psychologisch of fysiek te domineren. Of het zelfs voor die overheersende mensen een gelukkige relatie is betwijfel ik ten zeerste. Veelal zijn het gevangen van zichzelf die een ander ook proberen gevangen te houden om zich niet alleen te voelen in hun bekrompen gevoelswereldje.

Wat mijn ideale relatie zou zijn? Als ik eerlijk ben met mezelf? Dan kan ik me wel vinden in de relatie zoals die nu is: je partner om de week zien, en dan een week voor jezelf alleen. Alleen had ik graag die week ‘alleen-zijn’ dan gehad als zou ik een volledige vrijgezel zijn. Indien ik een andere vrouw ontmoet die mij aantrekt, en er zijn mogelijkheden tot plezier maken en vrijen, dat ik daar dan tenvolle kan in meegaan. Dit zonder dat ik schuldgevoelens zou moeten hebben t.o.v mijn partner. Op die manier zou ik de affectie en liefde hebben van mijn partner en kan ik toch eens mijn ‘andere’ sexuele ik zijn. Uiteraard moeten de dingen van twee zijden komen en zou mijn partner dat dan ook mogen doen. Wat er in haar vrije week dan gebeurt met andere mannen zou ik wel niet willen weten, net zoals ik niet zou willen vertellen over andere vrouwen. Gewoon omdat het juist een persoonlijk iets is, iets van jou alleen. Bovendien moet je ook geen jaloezie opwekken of mag het geen competitie worden. Het mag niet gaan om het sexuele alleen, maar echt om jezelf, je goed voelen en jezelf kunnen uiten op elk ogenblik. Het ervaren van andere vriendschappen en zo ontdekken wie je zelf bent en wat je zelf wilt. Natuurlijk moet je partner wel altijd voorrang krijgen. Ook al zit je midden in een wip, als je vrouw/man je (emotioneel) nodig heeft moet je er staan voor hem/haar.

Afgezien van kinderen, financiële of morele beperkingen denk ik dat de meeste mensen ook een dergelijke relatie willen (al zullen slechts weinigen dit toegeven). Anders zou er zoveel relationeel bedrog niet gebeuren onder de mensen.

Commentaren

Ideaal Nou ik ben het alweer niet met je eens.

Als je een ideale relatie hebt, waarom moet je dan gaan sexen op een ander? Omdat je zin hebt in iets nieuws? Dat kan je toch ook met je partner?
Als je dan al voor een open relatie bent, dan vind ik dat je ook open moet zijn in het feit dat je met andere mensen vrijt en dat de ander dat goedvindt.

De ideale relatie is er voor mij echter eentje waarin je een perfecte balans hebt tussen liefde en lust. Waarin je het dagdagelijkse kan delen en steun hebt aan elkaar, maar ten alle tijde elkaar aantrekt, uitdaagt en begeert. Waarin je elkaar niet voor vanzelfsprekend neemt.


Gepost door: Wolfje | 07-04-10

Reageren op dit commentaar

aan wolfje Wolfje, een ideale relatie is voor iedereen persoonlijk en dus ook afhankelijk van persoonlijke (sexuele) behoeften. Wat de ideale relatie is voor jou is niet noodzakelijk die van je partner. Meestal wordt er (zeker in het begin) wel water in de wijn gedaan, maar zelfs dat verwatert veelal met de tijd waardoor er desinteresse en uiteindelijk bedrog ontstaat indien je niet open met elkaar bent. Maar meestal mag men niet open zijn omdat men vreest van verkeerd begrepen te worden (zoals jij vermoedelijk zou doen als ik dat zo lees) waardoor vreemdgaan uiteindelijk de enige keuze is.

Gepost door: een man | 07-04-10

Reageren op dit commentaar

Als jij ervan uitgaat dat iedereen uiteindelijk toch alleen maar uitgekeken raakt, dan zou ik je adviseren geen relatie aan te gaan. Openheid en communicatie zorgt ervoor dat je elkaar kan blijven boeien, experimenteren...
Jij suggereert een 'open relatie' waarbij je vreemdgaat zonder dat je daarover vertelt tegen je partner. Dàt kan helemaal niet voor mij. Sorry als je voor elkaar kiest dan kan je genoeg manieren bedenken om in alle opnheid en met medeweten van elkaar je sexualiteit ten volle te beleven.

Je concludeert dus helemaal verkeerd dat ik nergens voor open sta, ik ben allen zeer gekant tegen stiekem gedoe.

Gepost door: Wolfje | 08-04-10

Reageren op dit commentaar

aan wolfje wolfje, als je partner weet je dat vreemd gaat is het geen vreemdgaan meer. Ik heb duidelijk geschreven dat de partner het wel mag/moet weten, alleen hoeft ze niet (altijd) te weten met wie of hoeveel keer. Ik zie er immers het nut niet echt van in tenzij eventueel jaloezie ermee opwekken.
Er zijn verschillende vormen van relaties hebben, en als bepaalde van die relaties voor jou niet kunnen is dat best OK voor mij. Maar het is niet omdat het voor jou niet kan, dat het voor andere mensen niet kan. Bovendien is het niet omdat je met een ander naar bed gaat dat je je eigen partner niet graag ziet omwille van zijn/haar persoonlijkheid.

Gepost door: een man | 09-04-10

Reageren op dit commentaar

Ik blijf erbij Een relatie waarbij je dingen apart doet zonder volledig medeweten, das geen eerlijke relatie. Intimiteit is een zeer belangrijke basis, als je die niet 100% deelt met elkaar dan spreek je wat mij betreft beter niet van een relatie. Het nut niet ervan inzien dat er open en eerlijke communicatie is? Het is net door wat je verzwijgt dat er jaloezie ontstaat.
Ken jij überhaupt wel iets van vrouwen af? Trouwens als het toch zo 'onbelangrijk' is, waarom kan je er dan niet voor uitkomen?

Als je op een ander moet gaan omdat je niet voldoende aan je trekken komt bij je partner en dan nog zonder dat je partner er alles mag van weten, dan kan je dat allesbehalve 'een ' relatie noemen, laat staan de ideale.

Ik vind het een belediging dat jij loopt te verkondigen dat dit is wat mannen willen.
Het ideale is toch dat je nooit hoeft vreemd te gaan of toch niet experimenteert een open relatie zonder volledige eerlijkheid?

Gepost door: Wolfje | 19-04-10

Reageren op dit commentaar

aan wolfje Wolfje, uiteraard blijf je bij je gelijk, je bent immers een vrouw en die durven wel eens eigenzinnig zijn. Jij wenst wel een eerlijke communicatie, maar je laat duidelijk blijken dat je niet openstaat voor wat je partner zou denken/willen indien het niet past bij wat jij denkt. Of dit dan echt eerlijk is naar je partner toe betwijfel ik en ik betwijfel nog meer dat je partner er dan überhaupt zou over durven spreken. Wat die 'open relaties' en jaloezie/volledige eerlijkheid betreft, daar schrijf ik nog wel een berichtje over. Wat dat 'uitkomen' tov mijn vriendin betreft, daar schrijf ik ook nog wel een berichtje over. Of ik iets van vrouwen afweet? Daar schrijf ik eveneens nog een berichtje over. Of ik iets van mannen afweet? Ik ben zelf een man en praat met mannen van verschillend allooi over relaties en seks. Handelen vrouwen en mannen daarom allemaal op dezelfde manier? Tuurlijk niet, want hoe je handelt is afhankelijk van je persoonlijkheid en ook van wie er tegenover u staat als partner.

Gepost door: een man | 20-04-10

Reageren op dit commentaar

LOL Jij kent helemaal niets van vrouwen af, das helemaal duidelijk. Je meent je ook de houding te kunnen aanmeten dat je inzicht zou hebben van hoe ik ben in een relatie of tov een partner, last time I checked youw weren't someone I know, right?

Dus laat het ons maar even heel eerlijk en algemeen houden: je moet scheefpoepen niet proberen goedpraten. En als dat echt is wat mannen zouden willen, een vrouw thuis waar ze van 'houden', maar die ze wel bedriegen naar goeddunken... Wel dat heb ik echt veel medelijden met die mannen. Als dat hun idee is van een ideale relatie en ware liefde, dan liegen ze zichzelf iets voor. Dat ze niet gaan voor een vrouw waar ze wel hun fantasieën kunnen mee beleven en niet meer uit het leven durven halen.
Als je alles hebt wat je hartje begeert, of toch de meeste belangrijke dingen, dan is het niet nodig om zonder medeweten van je lief dingen uit te vreten. En dat kan niemand ontkennen: geen man of geen vrouw.

Gepost door: Wolfje | 20-04-10

Reageren op dit commentaar

aan wolfje "last time I checked youw weren't someone I know, right?" - dit is dan wederzijds ;-).

Ok, ik geef toe! Ik weet niets van vrouwen af, maar van mannen misschien toch wel een beetje :-)? En nee, niet alle mannen zijn zo, maar dat heb ik ook nooit geschreven, maar jij interpreteert het wel zo blijkbaar omdat je alle mannen over dezelfde lijn bekijkt.

Mijn inzicht van hoe jij bent komt verder gewoon uit de reakties die jij naar me toe schrijft. Over al de rest kan ik niet oordelen, maar over wat je zelf beweert mag ik uiteraard wel een persoonlijke mening hebben hoe die overkomt naar mij toe. Volgens mij ben je gewoon bang dat je liefste hetgene zou doen wat ik omschrijf. Mocht dit ooit gebeuren denk ik niet dat je medelijden zou hebben met hem: wat denk je zelf?

Gepost door: een man | 21-04-10

Reageren op dit commentaar

Effe het spoor bijster Mocht wat ooit gebeuren ? dat hij iets doet achte rmijn rug om, Ja dan zou het vertrouwen absoluut beschaamd zijn, zeker weten. Dat hij niet zou zeggen wat zijn verlangesn zijn of proberen via experimenteren dan die verlangens in te vullen, dat kan er bij mij niet in. Ik beschouw dit ook maar vanuit mijn eigen leefwereld: ik zou liever voor hem mijn grenzen verleggen dan dat ie 'zonder dat ik het weet' op een ander gaat.. Snap je wat ik daar mee bedoel?
Maar geloof em ik weet hoe moeilijk eht is om uit te komen voor wat je echt wil, dat is net waarom ivoor mij in een ideale relatie wil dat er ook tekortkomingen naar boven worden gebracht, hoe pijnlijk dat ook is. En soms kan de ander die niet beantwoorden en dan moet je keuzes maken of niet.. Das wat ik bedoel eigenlijk, maar het lijkt alsof we wat naast elkaar praten.

Als je vraag is of ik ontrouw van een partner zou aanvaarden: in mijn vorige relaties misschien nog wel, maar in deze absoluut NIET. Net omdat we over alles op en eerlijk zijn en hij weet hoe grenzeloos ik ben :D Dat zijn we eigenlijk beiden.
PS ontrouw voor mij = niet volledig eerlijk zijn

Gepost door: Wolfje | 22-04-10

Reageren op dit commentaar

aan wolfje Is dat niet wat veel mannen en vrouwen doen (in een relatie): naast elkaar praten?
Ik schrijf mijn dingen vanuit mijn (mannelijk) gevoel, jij reageert vanuit jouw (vrouwelijk) gevoel en zo vinden we juist de wissel naar het juiste spoor als we daar beiden voor open staan. Spijtig genoeg ontaardt dit niet zelden tot zinloze discussies in plaats van aangenaam gekeuvel.
Ik kan je redenering nu best volgen omdat je het nu schrijft vanuit hoe jij het ervaart vanuit jouw leefwereld, terwijl ik voorheen de indruk had dat je schreef vanuit mijn leefwereld maw probeerde te bepalen hoe ik moest denken, zijn en schrijven. Voor alle duidelijkheid: mijn schrijfsels zijn noch tegen de vrouw, noch tegen de man gericht al komt dit misschien soms zo wel over. Ik wil je bij deze toch wel bedanken voor je reakties.

Gepost door: een man | 23-04-10

Reageren op dit commentaar

man-vrouw Ja elk zijn we heel anders en toch als we een beetje de weg vinden, kan daar een mooi evenwicht uit voort vloeien.

Gepost door: Wolfje | 23-04-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.