18-02-10

Met de vinger in de neus.

Ik zat eens met mijn toenmalige vriendin iets de drinken in een café. Ook haar dochter, die niet mijn dochter is, was erbij. Op een bepaald moment zit haar dochtertje in haar neus te peuteren en haalt er zowaar een brok slijm uit. “Kijk mama”, zegt ze, terwijl ze de brok, klevend aan haar vinger met enige fierheid laat zien zodat iedereen het kon zien. Mijn vriendin haar trots was blijkbaar op dat moment groter dan de liefde voor haar kind, want de dochter kreeg in 1,2,3 een oplawaai tegen haar oren. Ik stelde mij vragen bij de reaktie van mijn vriendin. Het is natuurlijk wel ergens gênant om dit publiekelijk te moeten meemaken, maar langs de andere kant….het is toch maar een kind hé. Wat weet die immers van de (geacteerde) maatschappelijke waarden der volwassenen.

 

Ze zal wel niet de enige zijn die zo reageert. Veel mannen en vrouwen, mamma en pappa noemen ze zich, vinden hun eigen trots belangrijker dan de kinderlijke onschuld die de wereld nog aan het ontdekken is. Voor veel ouders is het belangrijker dat de kinderen presteren naar hun (de ouders’) normen zonder rekening te houden met wat het kind zelf wil.

 

Dergelijk handelen wijst er alleen op dat de zo handelende ouders zelf iets tekort gehad hebben in hun jeugd op gebied van moeder -en/of vaderliefde. Bijkomend fenomeen is echter ook dat ze die tekortkomingen niet alleen afreageren op hun kinderen maar ook op de partner, met menige relatiebreuk tot gevolg.

Commentaren

aanmoediging goei pen en praktisch, nuttig inzicht, heb je wel

Gepost door: KO | 22-02-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.