30-09-09

WEERWERK (en alleen zijn).

...de meeste vrouwen houden daarvan: een man die weerwerk biedt. Iemand die niet onmiddellijk akkoord is met wat de vrouw (zijn partner) zegt.

Nog altijd vraag ik me af waarom vrouwen dat willen. Waarom zou je als man moeten tegenspreken als je ermee akkoord bent?

 

Ik denk dat het voornamelijk is dat de vrouwen anders nog het gevoel hebben dat ze ‘alleen’ zijn indien de man altijd ja knikt; niet fysisch, maar emotioneel. Het zal voor de vrouw in het algemeen meestal een probleem zijn om alleen door het leven te gaan. Want bij haar draait een relatie niet alleen om sex, nee ze wil alles wat de relatie kan brengen. Meer en meer, tot de grenzen bereikt zijn, en uiteindelijk vraagt ze zich af wat voor vent ze eigenlijk heeft, ook al heeft die man altijd meegegaan zover hij kon.

 

Gelukkig zijn er ook nog andere vrouwen, die een relatie willen om de gezelligheid en plezier die een relatie kan bieden. Vrouwen die niet zoeken achter continue aandacht om zichzelf op een troon te plaatsen (naar haar vriendinnen of andere vrouwen toe). Met die vrouwen kan je als man een (h)echte relatie opbouwen….alleen: waar zijn ze?

21-09-09

2 maanden later.

Het is nu quasi twee maanden later nà mijn laatste bericht ivm met mijn huidige vriendin. Intussen zijn er aangename momenten voorbijgegaan. We zijn samen naar normandie op verlof geweest en hebben dan in belgenland zelf ook nog aangename tijden beleefd.

Tot op de dag dat de vakantie voorbij was en ik terug huiswaarts moest (we hebben immers een lat-relatie). Je bent een maand aan één stuk samen in een ontspannen sfeer en dan plots...gedaan met het plezier! Enfin, ik kan dat wel plaatsen, het werk moet immers ook gebeuren, maar mijn vriendin kon dat op dat moment niet: eigenlijk stortte ze in. Ze was telefonisch niet meer te bereiken en gelukkig dat haar moeder na enkele dagen eens ging gaan zien. Daardoor kwam ze er ook terug 'bovenop' en na een gesprek met haar moeder heeft ze besloten naar een psychologe te gaan, daar ze het te moeilijk heeft met alleen zijn.

Erna heb ik haar kunnen overtuigen dat het tijd wordt om eens een huis te kopen, zodat ze niet meer afhankelijk is van het huis (dat ze huurt) van haar ex-man en zo ook een zelfstandiger en eigen leven kan opbouwen. Deze week heeft ze eindelijk iets gevonden... . Voor mij is het nog eventjes op mijn tanden bijten: ik hou wel van haar, maar ik mis ook wel 'iets' in de relatie, ook al kan ik dat 'iets' niet onmiddellijk plaatsen. Ik denk dat het te maken heeft met het feit dat de relatie veel te veel om haar draait en niet om ons. Ik voel me ergens een steun en toeverlaat als ze het nodig heeft (ook sexueel), maar verder heb ik niet de indruk dat mijn behoeftes ingevuld worden van haar kant, dus vermoedelijk zal dat dan ook wel zo zijn. Maar ik blijf nog bij, en trouw aan haar tot ik zeker ben dat ze goed gesetteld is en met een nieuw leven kan beginnen....op haar eigen tempo.