21-09-09

2 maanden later.

Het is nu quasi twee maanden later nà mijn laatste bericht ivm met mijn huidige vriendin. Intussen zijn er aangename momenten voorbijgegaan. We zijn samen naar normandie op verlof geweest en hebben dan in belgenland zelf ook nog aangename tijden beleefd.

Tot op de dag dat de vakantie voorbij was en ik terug huiswaarts moest (we hebben immers een lat-relatie). Je bent een maand aan één stuk samen in een ontspannen sfeer en dan plots...gedaan met het plezier! Enfin, ik kan dat wel plaatsen, het werk moet immers ook gebeuren, maar mijn vriendin kon dat op dat moment niet: eigenlijk stortte ze in. Ze was telefonisch niet meer te bereiken en gelukkig dat haar moeder na enkele dagen eens ging gaan zien. Daardoor kwam ze er ook terug 'bovenop' en na een gesprek met haar moeder heeft ze besloten naar een psychologe te gaan, daar ze het te moeilijk heeft met alleen zijn.

Erna heb ik haar kunnen overtuigen dat het tijd wordt om eens een huis te kopen, zodat ze niet meer afhankelijk is van het huis (dat ze huurt) van haar ex-man en zo ook een zelfstandiger en eigen leven kan opbouwen. Deze week heeft ze eindelijk iets gevonden... . Voor mij is het nog eventjes op mijn tanden bijten: ik hou wel van haar, maar ik mis ook wel 'iets' in de relatie, ook al kan ik dat 'iets' niet onmiddellijk plaatsen. Ik denk dat het te maken heeft met het feit dat de relatie veel te veel om haar draait en niet om ons. Ik voel me ergens een steun en toeverlaat als ze het nodig heeft (ook sexueel), maar verder heb ik niet de indruk dat mijn behoeftes ingevuld worden van haar kant, dus vermoedelijk zal dat dan ook wel zo zijn. Maar ik blijf nog bij, en trouw aan haar tot ik zeker ben dat ze goed gesetteld is en met een nieuw leven kan beginnen....op haar eigen tempo. 

Commentaren

Dat is heel moedig van jou.

Gepost door: Lies | 21-09-09

Reageren op dit commentaar

in één van jouw eerste postjes kan ik lezen dat jij haar tempo niet kon volgen. hier schrijf je dat je de indruk hebt dat jouw behoeftes niet worden ingevuld. wat zijn jouw behoeftes dan precies ?

Gepost door: <3<3 | 01-10-09

Reageren op dit commentaar

antwoord aan 'ik zoek een leven' Is het niet via relaties (niet enkel man-vrouw maar ook algemeen) dat men leert wat de persoonlijke behoeftes zijn, waardoor men ook zo zichzelf leert kennen? Door de dingen die men niet aangenaam vindt weet men wat men niet wil, alleen zal de één sneller klagen dan de ander. Ik ben dus geen klager, wat het ook minder gemakkelijk maakt om mijn behoeftes te ontdekken.

Gepost door: Een man | 15-10-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.