05-07-09

Materialisme.

De voorbije week is mijn vriendin eens tot bij mij gekomen. Supergezellig en superleuk was het....tot één minpuntje echter: tijdens een barbecue bij mijn broer kwam van het één, het ander en begonnen we plots met water te 'spelen' (vergeet immers nooit het kind in jou!). Gevolg: sommigen onder ons werden doorweekt, en ik was daar één van. Maar ik kon er wel van genietenLachen. Tot mijn vriendin een beetje wrevelig opmerkt dat ik zo niet in de auto (haar auto) zal stappen. Plots klap ik toe, niet tov de omgeving, maar wel tov van haar. Ik voel me het ene moment heel erg goed, en door een domme opmerking is dat bijna 360 graden gekeerd. Ik zeg haar dat ik wel te voet zal gaan, en ze begrijpt mijn bitse reaktie niet. Maar zoals ze het opmerkte gaf het mij de indruk dat haar auto belangrijker was dan ik....ze zei voorheen toch dat ze me graag zag? Dan kan je toch geen belang hechten aan uiterlijk of materie vind ik. Mij zou het immers geen bal kunnen schelen of zij kleddernat in mijn auto zou stappen...als je je maar goed voelt in je vel.Bovendien had ik mij maar af te drogen en wat droge kledij te vragen aan mijn broer, wat ik dan ook gedaan heb.

Achteraf heeft ze zich wel verontschuldigd, wat ik een mooi gebaar vond en dus ook aanvaard heb. Maar toch rijzen er vragen in mijn hoofd door die ene handeling van haar en maken die mij ergens onzeker. Eern relatie moet gebaseerd zijn op (aangename) gevoelens vind ik, en niet op uiterlijk vertoon of materie, want het uiterlijke kwijnt toch weg met de jaren (hoe mooi of beroemd je ook bent op dit moment), en alhoewel je er best wel mag van genieten, het heeft toch iets labiels.

De commentaren zijn gesloten.